Adrenosteron jest hormonem steroidowym o słabym działaniu androgennym, po raz pierwszy wyizolowanym w 1936 z kory nadnerczy. Adrenosteron występuje w śladowych ilościach u ludzi i większości ssaków, a w większych ilościach u ryb, gdzie jest prekursorem pierwotnego androgenu, 11-ketotestosteron. Wykazano, że u ludzi adrenosteron przekształca się w 11-ketotestosteron, co przyczynia się do androgennego działania adrenosteronu.
Głównym działaniem adrenosteronu jest obniżanie poziomu kortyzolu. Kortyzol jest głównym czynnikiem katabolicznym (zjadanie mięśni) hormon, a także sprzyja przyrostowi tkanki tłuszczowej. Kortyzol i testosteron również działają w odwrotnej zależności, więc wysoki poziom kortyzolu obniża poziom testosteronu. Adrenosteron działa jako inhibitor konkurencyjny, zapobiegając przyłączaniu się kortyzonu do reduktazy dehydrogenazy 11b-hydroksysteroidowej typu I. Konkurując o receptor, zapobiega przyłączaniu się kortyzonu i przekształcaniu go w kortyzol poprzez enzym. Adrenosteron występuje naturalnie w organizmie i jest uwalniany przez nadnercza. Organizm wykorzystuje go jako sposób na regulację poziomu kortyzolu.
