CAS: 5593-20-4
MF: C28H37FO7
مگاوات: 504.59
EINECS: 227-005-2
تراکم: 1.31g/cm3
نقطه جوش: 622.9º C در 760 میلی متر جیوه
نقطه اشتعال: 330.5º C
فشار بخار: 3.97E-18mmHg در 25º C
ظاهر: پودر کریستال سفید تا سفید.
بتامتازون دی پروپیونات یک استروئید گلوکوکورتیکوئید با توانایی های ضد التهابی و سرکوب کننده سیستم ایمنی است.. به عنوان کرم موضعی استفاده می شود, پماد, لوسیون یا ژل (دیپرولن) برای درمان خارش و سایر بیماری های پوستی جزئی مانند آسم. نام های تجاری عبارتند از Alphatrex, انتخاب بتا, دیپرولن, دیپرولن AF, دیپروزون, و Luxiq.Minor عوارض جانبی شامل پوست خشک و خفیف است, سوزش موقت هنگام استفاده .
بتامتازون دی پروپیونات یک است "قدرت فوق العاده بالا" کورتیکواستروئید برای درمان بیماری های التهابی پوست مانند درماتیت استفاده می شود, اگزما و پسوریازیس. این یک آنالوگ مصنوعی از کورتیکواستروئیدهای آدرنال است. اگرچه مکانیسم اثر دقیق آن مشخص نیست, هنگامی که به صورت موضعی برای درماتوزهای التهابی پاسخگو به کورتیکو استفاده شود موثر است.
این دارو برای درمان انواع بیماری های پوستی استفاده می شود (به عنوان مثال, اگزما, درماتیت,آلرژی, کهیر). بتامتازون تورم را کاهش می دهد, خارش, و قرمزی که می تواند در این نوع شرایط ایجاد شود. این دارو یک کورتیکواستروئید قوی است. داروی ضد التهاب موضعی هورمون آدرنال. گلوکوکورتیکوئید. به عنوان پماد ضد التهاب و ضد باکتری برای درماتوز استفاده می شود. ماده دارویی فعال (API), گلوکوکورتیکوئید. به عنوان پماد ضد التهاب و ضد باکتری برای درماتوز استفاده می شود
جذب کورتیکواستروئیدهای موضعی به عوامل مختلفی مانند وسیله نقلیه بستگی دارد, یا سیستم تحویل مورد استفاده توسط دارو, یکپارچگی سد اپیدرمی, و اینکه آیا بانداژ انسدادی در ترکیب با دارو استفاده می شود یا خیر. جذب بتامتازون دی پروپیونات موضعی از نظر تئوری ناچیز است.; با این حال, اگر جذب شود از همان مشخصات فارماکوکینتیکی مشابه کورتیکواستروئیدهای سیستمیک پیروی می کند. این ماده عمدتاً توسط کبد متابولیزه می شود و عمدتاً توسط کلیه ها دفع می شود.