Kliochinol (jodochlorohydroksychina) jest lekiem przeciwgrzybiczym i przeciwpierwotniakowym. W dużych dawkach działa neurotoksycznie. Należy do rodziny leków zwanych hydroksychinolinami, które hamują niektóre enzymy związane z replikacją DNA. Stwierdzono, że leki te wykazują działanie przeciwko infekcjom wirusowym i pierwotniakowym.
Stosowanie kliochinolu jako leku przeciwpierwotniakowego zostało w niektórych krajach ograniczone lub zaprzestane w związku z wydarzeniem, które miało miejsce w Japonii, gdzie ponad 10,000 u osób rozwinęła się podostra neuropatia mielo-optyczna (SMON) między 1957 I 1970. Lek był szeroko stosowany w wielu krajach przed i po wydarzeniu SMON, bez podobnych raportów. Jak dotąd, nie ma wyjaśnienia, dlaczego wywołał taką reakcję, a niektórzy badacze kwestionują, czy kliochinol był czynnikiem sprawczym tej choroby, zauważając, że lek był używany 20 lat przed epidemią bez żadnych incydentów, oraz że liczba przypadków SMON zaczęła spadać przed odstawieniem leku. Sugerowane teorie obejmowały niewłaściwe dawkowanie, dozwolonego stosowania leku przez dłuższy okres czasu,i dawkowanie, które nie uwzględniało mniejszego średniego wzrostu Japończyków; jednakże nigdy nie stwierdzono zależnej od dawki zależności pomiędzy rozwojem SMON a stosowaniem kliochinolu, sugerując interakcję innego związku. Naukowcy sugerują również, że epidemia SMON mogła być spowodowana infekcją wirusową wirusem Inoue-Melnick.
