GLP-1 (7-37) استات
دنباله: His-Ala-Glu-Gly-Thr-Phe-Thr-Ser-Asp-Val-Ser-Ser-Tyr-Leu-Glu-Gly-Gln-Ala-Ala-Lys-Glu-Phe-Ile-Ala-Trp-Leu-Val-Lys-Gly-Arg-Gly
نام مستعار : 7-37-پپتید شبه گلوکاگون I (انسان);پپتید مرتبط با گلوکاگون 1 (Rana catesbeiana),3-L-glutamicacid-10-L-valine-16-glycine-17-L-glutamine-23-L-isoleucine-24-L-alanine-27-L-valine-31-glycine-32-de-L-lysine-
Cas No.: 106612-94-6
فرمول مولکولی: C151H228N40O47
وزن مولکولی: 3355.74
خلوص (HPLC): 99.0%
ظاهر: پودر سفید
ناخالصی منفرد (HPLC): 1.0%
ترکیب اسید آمینه: 10% از نظر نظری
محتوای پپتید (N%): 80% (توسط %N)
محتوای آب (کارل فیشر): 6.0%
محتوای استات (HPIC): 15.0%
درجه : درجه دارویی
ذخیره سازی: بسته شد, زیر 2 حفظ ~ 8 ℃
استفاده : GLP-1 can obviously improve the blood glucose in type 2 diabetes animal models or patients through a variety of mechanisms, which promote the regeneration and repair of islet beta cells, increase the number of beta cells is particularly significant role, provides a very good prospect for the treatment of type 2 دیابت قندی.
Glucagon-like peptide-1 (GLP-1) is derived from the transcription product of the proglucagon gene. منبع اصلی GLP-1 در بدن، سلول L روده است که GLP-1 را به عنوان هورمون روده ترشح می کند.. اشکال فعال بیولوژیکی GLP-1 هستند:GLP-1-(7-37) و GLP-1-(7-36)NH2.
ترشح GLP-1 توسط سلول های L به وجود مواد مغذی در مجرای روده کوچک بستگی دارد.. مخفی کاران (عواملی که باعث یا تحریک ترشح می شوند) این هورمون شامل مواد مغذی اصلی مانند کربوهیدرات است, پروتئین و لیپید. یک بار در گردش, GLP-1 نیمه عمر کمتری دارد 2 دقیقه, به دلیل تخریب سریع توسط آنزیم دی پپتیدیل پپتیداز-4.
GLP-1 (7-37) کوتاه شده است, شکل زیست فعال GLP-1 که محصول پردازش پروگلوکاگون در سلول های L غدد درون ریز روده است.. این یک هورمون انسولینوتروپیک قوی است.
اثر GLP-1 GLP-1 می تواند از سلول های بتا محافظت کند و بر روی سلول های بتای پانکراس تأثیر بگذارد., تقویت سنتز انسولین, رونویسی و ترشح ژن انسولین و می تواند تکثیر و تمایز سلول های بتا جزایر را تحریک کند., مهار آپوپتوز سلولهای بتای پانکراس, افزایش تعداد سلول های بتا جزیره [2-5]. علاوه بر این, GLP-1 همچنین می تواند برای سلول های آلفا پانکراس اعمال شود, به شدت آزاد شدن گلوکاگون را مهار می کند, و روی سلول های دلتای جزایر عمل می کند, افزایش ترشح سوماتوستاتین, سلول های سوماتوستاتین و می تواند به عنوان یک هورمون پاراکرین در مهار گلوکاگون استفاده شود..
GLP-1 با اثر هیپوگلیسمی وابسته به غلظت گلوکز, یعنی. فقط در شرایط GLP-1 سطح گلوکز افزایش می یابد, فقط یک اثر هیپوگلیسمی بازی می کند, اما در سطح قند خون طبیعی است, باعث کاهش بیشتر نشد. وابستگی به غلظت گلوکز GLP-1 خواص هیپوگلیسمی آن در کاربرد بالینی ایمنی پایه و امنیت است., بنابراین اجتناب از افراد ممکن است باعث هیپوگلیسمی شدید در بیماران با درمان دارویی موجود برای دیابت و طرح نگرانی شود.
