متیل تری انولون CAS:965-93-5

Metribolone بسیار قوی است, به صورت شفاهی فعال, استروئیدهای آنابولیک غیر قابل آرموماتیزاسیون از گروه های 19-نورتستوسترون و 17α-آلکیله که هرگز برای استفاده بالینی به بازار عرضه نشدند., اما در تحقیقات علمی به عنوان برچسب شباهت نوری برای گیرنده آندروژن استفاده شده است (AR) و در سنجش اتصال لیگاند AR.

این مشتق 17α متیله ترنبولون است (تری انولون), و یک AAS قوی مشابه است, اما پتانسیل بالایی برای سمیت کبدی مشابه سایر AASهای 17α آلکیله دارد. متریبولون با میل ترکیبی بالا نه تنها به AR بلکه به گیرنده پروژسترون نیز متصل می شود. (روابط عمومی), و به گیرنده گلوکوکورتیکوئید متصل می شود (GR) همچنین. گفته می شود که قوی ترین AAS است.

متیل تری انولون احتمالاً بهتر است به عنوان بخشی از چرخه برش استفاده شود, انباشته با مقداری مواد تزریقی, اما مطلقاً هیچ شفاهی دیگری وجود ندارد. متیل ترنبولون بیش از حد کبدی سمی است. متیل ترن در ابتدا توسط Roussell-UCLAF در دهه 1960 توسعه یافت, سپس توسط نگما بیشتر مورد بررسی قرار گرفت, شرکت فرانسوی که parabolan آورد (ترنبولون هگزا هیدروبنزیل کربنات) به بازار (و سپس آن را قطع کرد). متیل ترن هرگز برای تایید به عنوان یک داروی آزاد تجاری تحت فشار قرار نگرفت, از آنجایی که مطالعات اولیه نشان داد که آن بسیار سمی است.

متیل تری انولون یک ترکیب 19Nor است (همانطور که Trenbolone است), بنابراین میل جنسی و عملکرد شما را به روشی مشابه ترنبولون و ناندرولون تحت تأثیر قرار می دهد. ناتوانی موقت و/یا کمبود میل جنسی بسیار محتمل است (با نام مستعار ترن دیک یا دکا دیک). مشکل دیگر MT این است که پروژسترون است, و همچنین به خوبی به گیرنده پروژسترون متصل می شود (PgR). همانطور که می دانیم, پروژستین ها اثرات استروژنی داروهای معطر را تقویت می کنند. اگرچه MT معطر نمی کند, همچنان باید نگران توانایی آن در ایجاد عوارض جانبی با تقویت مشکلات استروژنی ناشی از سایر ترکیباتی که ممکن است مصرف کنید باشید..