Sitochroom C is hoofsaaklik bekend as 'n elektrondraende mitochondriale proteïen. Die oorgang van sitochroom c tussen die yster- en ferri-toestande binne die sel maak dit 'n doeltreffende biologiese elektron-vervoerder en dit speel 'n belangrike rol in sellulêre oksidasies in beide plante en diere. Dit word algemeen beskou as 'n universele katalisator van asemhaling, die vorming van 'n noodsaaklike elektronbrug tussen die respireerbare substrate en suurstof.
'n Komponent van die elektronvervoerketting in mitochondria, sitochroom c word aanvaar as die funksionele kompleks wat in laevlak laserterapie gebruik word (LLLT), wat die metaboliese aktiwiteit verhoog en meer energie vir die selle vrystel om die weefsel te herstel. Dit toon peroksidase-aktiwiteit deur oksidasie van verskeie elektronskenkers soos 2,2-asino-bis(3-etielbenstiasolien-6-sulfonsuur) (ABTS), 2-keto-4-tiometiel bottersuur en 4-aminoantipirien. Dit word gebruik as 'n belangrike bemiddelaar in apoptotiese weë.
Sitochroom c is hoofsaaklik bekend vir sy funksie in die mitochondria as 'n sleuteldeelnemer in die lewensondersteunende funksie van ATP-sintese. Egter, wanneer 'n sel 'n apoptotiese stimulus ontvang, sitochroom c word in die sitosol vrygestel en veroorsaak geprogrammeerde seldood deur apoptose.
Dit het 'n vinnige ensiematiese effek op die oksidasie- en reduksieproses van selle in weefsels. Dit word gebruik vir weefselhipoksie wat deur verskeie redes in noodhulp of hulpbehandeling veroorsaak word. Leukopenie veroorsaak deur middels teen kanker, sirkulatoriese afwykings van ledemate, lewersiektes en nefritis het ook sekere terapeutiese effekte.
