دزوکسی متیل تستوسترون CAS:3275-64-7

دزوکسی متیل تستوسترون (DMT), معروف به مادول و فراپلکس, یک استروئید آنابولیک آندروژنی مصنوعی و خوراکی فعال است (AAS) و یک مشتق 17α متیله دی هیدروتستوسترون (DHT) که هرگز برای استفاده پزشکی به بازار عرضه نشد. این یکی از اولین استروئیدهای طراح بود که به عنوان یک داروی تقویت کننده عملکرد برای ورزشکاران و بدنسازان به بازار عرضه شد..

دزوکسی متیل تستوسترون گاهی اوقات به اختصار DMT نامیده می شود, اگرچه نباید آن را با دی متیل تریپتامین توهم زا اشتباه گرفت, که با همین نام اختصاری نیز شناخته می شود.

در مطالعات حیوانی, دزوکسی متیل تستوسترون به گیرنده آندروژن متصل می شود (AR) تقریباً نصف DHT قوی است, و برای ایجاد عوارض جانبی که نمونه AAS 17α آلکیله است, مانند آسیب کبدی و هیپرتروفی بطن چپ در صورت مصرف در دوزهای بالاتر.

دزوکسی متیل تستوسترون غیر معمول است زیرا از نظر ساختاری یک ترکیب 2-ene است, فاقد گروه 3-keto که تقریباً در تمام AASهای تجاری وجود دارد (با اتیل استرنول یک استثنای نادر و قابل توجه است). این بدان معنا نیست که یک ترکیب ضعیف است, و تحقیقات بالینی مشخص کرده است که این یک عامل خوراکی نسبتاً قوی است.[2] مطالعات موش نشان می دهد که دزوکسی متیل تستوسترون دارای اثر آنابولیک است 160% که از تستوسترون در حالی که تنها 60% به عنوان آندروژن, نسبت Q به آن می دهد 6.5:1.[3] به دلیل این نسبت مطلوب, آزمایش‌ها روی موش‌های ارکیکتومی شده نشان داده است که درمان با دزوکسی متیل تستوسترون تنها منجر به تحریک وزن عضله بالابرنده می‌شود.; وزن پروستات و وزیکول منی بی‌تأثیر باقی ماند و نویسندگان یک مطالعه، دزوکسی متیل تستوسترون را به‌عنوان یک AAS قدرتمند با ویژگی‌های تعدیل‌کننده گیرنده آندروژن انتخابی توصیف کردند. (SARM) و برخی نشانه های سمیت.