ویتامین B2, همچنین به عنوان ریبوفلاوین شناخته می شود, نوعی ویتامین B است. کمی در آب حل می شود و هنگامی که در محلول خنثی یا اسیدی حرارت داده می شود پایدار است. این جزء فلواز مانند گروه کمکی در بدن است (فلواز نقش انتقال هیدروژن را در اکسیداسیون و کاهش بیولوژیکی ایفا می کند). هنگام کمبود, اکسیداسیون بیولوژیکی بدن را تحت تاثیر قرار داده و باعث اختلال متابولیک می شود. تغییرات پاتولوژیک آن عمدتاً به صورت التهاب دهان ظاهر می شود, چشم و اندام تناسلی خارجی, مانند استوماتیت زاویه ای, کیلیت, گلوسیت, ملتحمه و التهاب کیسه بیضه. بنابراین, از این محصول می توان برای پیشگیری و درمان بیماری های فوق استفاده کرد. ذخیره ویتامین B2 در بدن بسیار محدود است, بنابراین هر روز توسط رژیم غذایی تامین می شود. دو خاصیت ویتامین B2 از دلایل اصلی از بین رفتن آن است: (1) با نور می توان آن را از بین برد; (2) می توان آن را با حرارت دادن در محلول قلیایی از بین برد.
1. ویتامین B2 می تواند رشد و بازسازی سلول ها را تسریع کند.
2. ویتامین B2 می تواند رشد پوست را تسریع کند, ناخن ها, مو.
3. ویتامین B2 به از بین بردن التهاب دهان کمک می کند, لب و زبان.
4. ویتامین B2 می تواند بینایی را تقویت کرده و خستگی چشم را کاهش دهد.
5. تعامل ویتامین B2 با سایر مواد می تواند به متابولیسم کربوهیدرات ها کمک کند, چربی
و پروتئین.
