استرادیول به ویژه در فولیکول های تخمدان زنان تولید می شود, بلکه در سایر غدد درون ریز (یعنی, تولید کننده هورمون) و بافت های غیر غدد درون ریز (به عنوان مثال, از جمله چربی, کبد, آدرنال, سینه, و بافت های عصبی). استرادیول از پروژسترون بیوسنتز می شود (در دو مرحله از کلسترول به دست آمد, از طریق پرگننولون متوسط). سپس یک مسیر اصلی پروژسترون را به مشتق 17 هیدروکسی آن تبدیل می کند, و سپس به آندروستندیون از طریق اکسیداسیون متوالی سیتوکروم P450 کاتالیز می شود. اثر آروماتاز بر روی این دیون استرون تولید می کند., و اثر دهیدروژناز بر روی این ترکیب عنوان را می دهد, 17بتا استرادیول.
استریول می تواند یک استروژن ضعیف یا قوی باشد، بسته به اینکه به صورت حاد یا مزمن به حیوانات نابالغ داده شود., اما هنگامی که همراه با استرادیول تجویز می شود یک آنتاگونیست است. استریول ممکن است در ایجاد سرطان سینه نقش داشته باشد, اما بر اساس تحقیقات آزمایشگاهی, به نظر می رسد به عنوان یک آنتاگونیست برای گیرنده استروژن جفت شده با پروتئین G عمل می کند. اگرچه استریول به عنوان بخشی از پدیده عمدتاً در آمریکای شمالی درمان جایگزینی هورمونی زیستی استفاده می شود., برای استفاده توسط FDA یا Health Canada تایید نشده است.
1. استریول را می توان برای درمان دهانه رحم استفاده کرد و به ویژه برای درمان سندرم یائسگی و واژینیت پیری مناسب است..
2. استریول همچنین می تواند به عنوان داروی کمکی برای القای زایمان میان مدت و سقط جنین مصنوعی استفاده شود..
3. همچنین می تواند برای درمان هیپرتروفی پروستات و سرطان پروستات استفاده شود.
4. استریول هنوز نقش سریعی در افزایش لکوسیت های محیطی دارد. عموماً در 1 به 3 روز بعد از درمان اما با دوره کوتاه مدت. همچنین در درمان لکوپنی ناشی از شیمی درمانی یا رادیوتراپی موثر است.
5. استریول را می توان برای کاهش نفوذپذیری و شکنندگی عروق استفاده کرد و می تواند برای درمان انواع خونریزی استفاده شود.. همچنین اثر هموستاز سریع در منوراژی دارد, هیسترکتومی یا برداشتن لوزه.