کیتوزان یک پلی ساکارید خطی است که به طور تصادفی توزیع شده است -(1-4)-D-گلوکوزامین مرتبط (واحد استیل زدایی شده) و N-استیل-D-گلوکزامین (واحد استیله). از درمان میگو و سایر پوسته های سخت پوستان با هیدروکسید سدیم قلیایی ساخته می شود..
کیتوزان تعدادی کاربرد تجاری و ممکن در زمینه زیست پزشکی دارد. می توان از آن در کشاورزی به عنوان درمان بذر و آفت کش استفاده کرد, کمک به گیاهان برای مبارزه با عفونت های قارچی. در شرابسازی میتوان از آن بهعنوان ماده ریزهکننده استفاده کرد, همچنین به جلوگیری از فساد کمک می کند. در صنعت, می توان از آن در پوشش رنگ پلی اورتان خود ترمیم شونده استفاده کرد. در پزشکی, ممکن است در بانداژ برای کاهش خونریزی و به عنوان یک عامل ضد باکتری مفید باشد; همچنین می توان از آن برای کمک به انتقال دارو از طریق پوست استفاده کرد.
بحث برانگیزتر, ادعا شده است که کیتوزان در محدود کردن جذب چربی کاربرد دارد, که آن را برای رژیم غذایی مفید می کند, اما شواهدی علیه این موضوع وجود دارد. سایر کاربردهای کیتوزان که مورد تحقیق قرار گرفته است شامل استفاده به عنوان یک فیبر غذایی محلول است.
1. تقویت انعقاد خون و بهبود زخم;
2. به عنوان ماتریس رهش پایدار دارو استفاده می شود;
3. در بافت ها و اندام های مصنوعی استفاده می شود;
4. بهبود ایمنی, محافظت در برابر فشار خون بالا, تنظیم قند خون, ضد پیری, تقویت ساختار اسیدی,و غیره.
