سیلنژیتید (EMD 121974) مولکولی است که در دانشگاه فنی مونیخ با همکاری Merck KGaA در دارمشتات طراحی و سنتز شده است.. این بر اساس چرخه پپتید حلقوی است(-RGDfV-), که برای اینتگرین αv انتخابی است, که در رگ زایی مهم هستند (تشکیل عروق خونی جدید), و سایر جنبه های بیولوژی تومور. از این رو, برای درمان گلیوبلاستوما در دست بررسی است, جایی که ممکن است با مهار رگزایی عمل کند, و تأثیرگذاری بر تهاجم و تکثیر تومور. آژانس دارویی اروپا وضعیت داروی یتیم سیلنژیتید را اعطا کرده است..
به نظر می رسد سیلنژیتید با مهار مسیر FAK/src/AKT و القای آپوپتوز در سلول های اندوتلیال عمل می کند..
در مدل زنوگرافت موش صحرایی, سیلنژیتید می تواند اثرات سیتوتوکسیک پرتو را در زمانی که سیلنژیتید قبل از پرتودرمانی تجویز می شود، تقویت کند. هنگامی که با پرتودرمانی ترکیب می شود., مهار بیان اینتگرین توسط سیلنژیتید به طور هم افزایی اثرات سیتوتوکسیک پرتوهای یونیزان را برای گلیوبلاستوما بهبود می بخشد..
